Gün Bitti..Ben De Bittim..

Bugün,beni en çok karmaşıklıga düşüren yere,okula gittim.Sakin geçirdigim uzun bir sürenin ardından bugün adeta herşey sıfıra,başladıgım yere dönüştü.Nedendir bilmem ama okula gittigim her gün beni farklı bir karamsarlık kaplar..Onca degişik insanın tavırları,hareketleri gülmeleri,konuşmaları herşeyi beni istemedigim bir dünyaya götürür.Belki de istemedigim insanların etrafımda olmasındandır.Ya da istedigim insanın yanında olamamamdır..
Ve ben ne zaman okula gitsem her zaman 'o'nu ararım insanların yüzünde.Aslında ben nereye gidersem gideyim hep 'o'nu ararım.Okul farklı çünkü en çok orada birbirine aşık olan insanlar var.Veya aşık gibi görünenler.El ele kol kola lar..Kıskanmıyorum onları çünkü benim yaşadıgım aşk'ın yanından bile geçemezler.Ama benim hayallerim bile bu kadar öteye gidememişti.Hayallerimde bile sadece severken düşünmüştüm 'o'nu..
Kalabalık bir yerde kendimi ve zihminimi mükemmel bir şekilde kilitlemeyi yıllar önce ögrenmiştim.Onaylamam gereken yada gerekmeyen yerde başımı öne dogru sallıyor,igrenç esprilere gülüyor ve arkasında okyanus dolusu gözyaşı biriktirdigim gözlerimle karşıdaki kişiye odaklanmaya çalışıyordum..
Bugün biraz daha farklıydı sanki.Her zaman içime oturan öküzün biraz daha büyügü oturdu bugün.İlk ders arasında hırkamı alıp çıktım okuldan.İlk gelen otobüse bindim ve gene dışarı uzun uzun bakıp yanımda çıglık gibi gelen seslere kulagımı kapattım.Sonra otobüs durdu.Ögrenciler teker teker bindi ve..O saniye kalbimin bir kaç dk'lıgına attıgına pek emin degilim.Benim bu hale gelmeme sebep olan,duygularımın körelmesine,sebepsiz aglayışlarıma,diger insalardan bir şekilde ayrılmama ve daha yüzlerce şey..İç dünyamda ki hapishaneyi yaratan kadın..2 adım ötemdeydi.O an çıglıklar bir anda sustu.Sanki herkes bana dönmüş ne yapacagıma bakıyordu.Ellerimin titredigini bir kaç dakika sonra fark ettim.Bogazıma kadar gelen aglamaklı hıçkırıgı son anda yuttum.Herşeyimi alan,enkazımın dinamitini ateşleyen kadın..Tam olarak 2 adım ötemdeydi..Beni gördüktan sonra ne hissettigini o kadar çok merak ettim ki.Yaklaşık 20 dk süren yolculukta yüzünün her bir santimini titizlikle inceledim.Kabullenmek zor oldu ama iyice güzelleşmişti.Bakmamak için kendimle savaştım ama zihnim katilimi görmekte ısrar etti,yenik düştüm..20 dakikaya sıgdırdım o kadınla her ne yaşadıysam.Ben hala geceleri uyuyamıyorsam, çok sigara içiyorsam,zihnimde bitmek bilmeyen bir kargaşa varsa,hiçbir şey için umut besleyemiyorsam ve hayatta istedigim en çok şey olan,'o'na hala 'seni seviyorum'diyemiyorsam,işte bu kadın yüzündendir..Ben onun kusursuz bir eseriyim..
Sonra,o yanıma biraz daha yaklaştı..
Sonra, bana baktıgını hissettim..
Sonra,ben inmem gereken yerden 2 durak sonra indim..
Sonra,ben inip otobüs hareket ettiginde bana zihnimden silinmeyecek bir bakış attı..
Sonra,hıçkırıgımı
2. kez tuttum bogazımın son noktasında..
Sonra,arkadaşımın dogum gününe gittim.Pastanın mumları söndürüldü,arkadaşımın sevgilisi onun yanagından kocaman öptükten sonra ''İyi ki dogdun aşkımmm''dedi...
Sonra;
Gün bitti..Ben de bittim..

Bir Ömrü Böyle Tüketmek

Söylenecek çok da fazla birşey yok.Nefes gerekli önce.Rahat nefes alırken birşeyler yazabilmek.Bu boşlugun sonu yok..

Otobüste eve dönerken kendime hep aynı cümleyi tekrarladım..

''Bugün ölüme biraz daha yaklaştım''

UÇURTMA AVCISI

Sonunda Aglattın Beni Hasan..Gözyaşların İçimde Bir Yerlerde Devamlı Akacak..Hiç Duymadıgım Ama Hissettigim Sesin,Kulaklarımdan Hiçbir Zaman Gitmeyecek..Uçurtmanın Mavi Gökyüzünde Hep Süzülmesi Dilegimle..

-''Senin İçin Bin Tane Olsa Yakalarım''

Dağınık Bir Odada Yaşanmışlık Vardır..Ben Düzeni Severdim Al İşte...

Sabahları Hasta Uyanmanı İstiyorum
Hastaysan Eger;
Yaşıyorsun Demektir..
                                         
                                                  BURÇAK ÇEREZCİOGLU

Masalınız Var

ardından baktığımda
kötü karanlık gülüyordu.
sana kimse söyleyemedi
sevdayı, gidenlere harcamak
bir “ben” klasiği.

imana, kitaba dokunulmadan
soyulup, başucuna konulan
esrarla geri kazanılmış
bir fahişe gibi
ağlıyordu an.

ben trenlerin makaslandığı yerlerde
yanlış raylara yatmış bir intihar budalası
çocukların kahkahalarıyla açtım
yaşlanmış gözlerimi

çok açtım
bir şarap kılığında gelmiştim masanıza
ilk yudumunda reddettiğiniz bedenim
garsonların eğlencesi oldu
ilerleyen saatlerinde gecenin.

tekrar acıkan tekrar ağladı dünyaya.
oysa bana okunan masallarda
ağlamak mutlu sona yaklaşmadan verilen
bir çocukluk molasıydı.

el ele verip, adamakıllı tutuşursak
hemen alarmlar saracak dünyamızı
şimdi bırakın da
bağlayayım ayakkabılarınızı..
                                                     
                                            ÖZGE DİRİK

ÜTOPYA

Herkesin Bir Ütopyası,Kendine Göre Bir Hayal Dünyası Vardır Öyle Degil Mi... ?

Benim Kafamda Ki O Dünya Nedenini Bilmedigim Bir Halde,Çok Karışık Bu Günlerde..Ve Bu Karmaşadan Kendimi Bir Türlü Alamıyor,İyice Çıkmaza Dogru Hızlı Bir Şekilde Yol Alıyorum.İçimde Kime Ait Oldugunu Çözemedigim Bir Ses Konuşuyorda Konuşuyor..Ve Birde Kadın Yarattım Kafamın En Kuytu Yerlerinden Birinde.Sanki Bütün Bunlar Yetmezmiş Gibi..


Herhangi Bir İnsana,Hatta Yoldan Geçen Birisine Bile Sorsanız,Mutlaka Onu Yaralayan Bir Kişi Yada Aşk Acısı Çekmişligi Vardır.Bu İstisnasız Bir Durumdur.Ya Terketmek Zorunda Kalmıştır Ya Terkedilmiştir Vs vs vs..Benimde Var Elbette.Şimdi Anlatmanın Kelime Ziyanından Ve Kafa Şişirmekten Başka Bir İşe Yaramadıgını Biliyorum.O Yüzden Merak Etmeyin Anlatıp Yormuycam Sizi.Geçmiş;Benim Gemime Çok Uzak Bir Limanda Şuan.


Özellikle Son 2 Yıldır Hiçkimseyle Aşk Veya Herhangi Birşey Yaşamadım.Çevremde Ki İnsanları Ve Onların Davranışlarını Gözlemledim Hep.Ruhsal Çözümlemeler Yaptım Çokça.Yaptıkça İnsanlara Olan Nefretim De Dogru Orantıda Büyüyordu (Dogal Olarak Kendimede).''Sahte''Yaratıklar Tarafından Kuşatılmıştık Adeta.''Yalan'' Ne Kadarda İşlemiş Ben'ligimize.İnsan Bedeni Ne Zaman Bu Kadar Ucuz Oldu Ki ? Yada Zaten Böyleydi Ben Mi Son Zamanlarda Anladım Bunu.Yazdıklarımın Çogunu Zaten Biliyordunuz Sadece Bir Hatırlatma Oldu Sizin İçin.Şimdi Diyebilirsiniz ''Hayat Kötü,İnsanlar Acımasız,Yalan Hep Vardı Vs Vs Vs''Bunları Bize Dedirten Gene Bizim Yaptıklarımız Ama Neyse O Ayrı Bi Mesele.Bir Dk Ya Ben Bunları Anlatmıycaktım Ki Size.Banane O İnsanlardan.Hah ! ÜTOPYA......


Aşk'ın Tarih Boyunca Hiç Bu Kadar Ayak Altına Alınmadıgı Şuan Yaşadıgımız Zamanda Yeni Bir Boyut Kazandı Hayatımda.İlk Paragrafta Bahsettigim Üzere;İsmi Cismi Olmayan,Sadece Geceleri Kendini Gösteren Bir Kadın Yarattım Kafamda.Hayalleri O Kadar Derinleştiriyorum Ki,Bir An Kendime Geldigimde Bana Gerçek Hayatı Hatırlatan Bir Nesneye Baktıgımda Sayısız Küfürler Ediyorum Aklıma Gelen Herşeye.Saçları,Gözleri,Teni,Elleri O Kadar Gerçekçi Ki Kendimi Alamıyorum.Son Zamanlarda Şunu Da Fark Ettim Ki Ben Yolda Yürürken,Çarşıda Gezerken Veya Herhangi Bir Yerde; Gördügüm Bazı Simaları Ona Benzetiyorum.Sonra Bunun Bir Yanılsama Oldugunu Anlıyorum.Ve Her Gece ''Yarın Gerçekten Karşıma Çıkacak''Yalanını Uydurup İçimi Rahatlatma Oyununu Oynuyorum.


Ben Hayatıma Giren Kişiye Gerçekten Çok Deger Verdim.Onların Omuzlarına O Kadar Çok Büyük Bir Sevgi Yükledim Ki Taşıyamadılar Bunu.Hepside Bu Sevgiyi Bana Karşı Bir Koz Olarak Kullanmak İsteyip Kişiligimi,Ben'ligimi Elimden Almak İstediler.Buna İzin Vermedigim Zaman İse  ''Gerçekten Seven''Diye Nitelendirdikleri Kişiliksizleri Sevdiler.''Senin Hiç Mi Suçun Yada Günahın Olmadı''Diye Soran Arkadaş Varsa Bir Roman Kalınlıgında Rapor Sunabilirim.Hiç Çekinmeden Yazabilirim Hepsini.Ama Hiçbiri Yaşadıklarımın Bedeli Degildi.


Not : Eger Sözlerim Sizi Sıktıysa Özür Diledigimi Varsayın  Ve Üstte''Sonraki Blog'' Butonuna Tıklayın''  

İkincil Ruhla Pisuar Buluşmaları - 6 -

Bazen dur.
Jüriye mastürbasyon yaparcasına savunduğun şeyleri savur.
Beynini şehvet kemirirken, bacak aranı örümcek ağlarının istila etmesi neyi doyurur?
Öfkeyle yaşamayı öğren.
Er ya da geç akrep yavrularının meskeni olacak göz çukurların;
"Gözüm gözüm, güzel gözüm" diye mırıldanarak şakalaşacaklar içinde, o saydam yargıçlar eriyince.

Bazen dur.
Acının huyunu bezen.
Bir düş ezberle kendine.
Her değerlendirdiğin fırsat bir içimlik satışıdır içinin.
Hem düşün;
Gördüğü ilk vapura aşkını yamayan yunus, ne yaman bir yunus olur ki, zaten herkesçe bilinir; sözlükte anadan Sonra yar gelir, çokça sayfa geçilmiştir ki, geriye dönüş ne mümkündür...

Söylemeli miyim bilmem, ama
Bazen durma.
Tren hangi hızla yaklaşırsa yaklaşsın, raylarda güle oynaya ağlayan çocuğu –ki o çocuk hayalin bile olsa– Kurtarmaya çalış. Bunu göze alamamıştı annem benim.
O an birden büyüdüm, kilometrelerce ıradım.
Ardımdan dünyanın tüm raylarına adım boyu gözyaşı döktü.

Hayali olan çocuğu değil, tren idi çünkü....

                                                      ÖZGE DİRİK